Eenheidservaring met 4 weken meewerkend participeren bij Elohim als nieuwetijds organisatie

Eenheidservaring met 4 weken meewerkend participeren bij Elohim als nieuwetijds organisatie

 

goudenbloem.jpegIk ging met gemengde gevoelens:  mijn persoontje had de nodige weerstand en vanuit mijn essentie  kon ik er niet omheen dat ik (meerdere weken!) had te gaan.

Het effect van deze 2-deling in mij was dat vanaf de eerste dag duidelijk was dat ik had besloten het ‘committent’ aan te gaan: ik  zou mij ‘voegen’ in de werkwijze van het Elohim en alles wat dit op zou roepen recht ‘in de ogen’ kijken.

Contact met hoog gevoelige mensen

Al de eerste avond werd ik geconfronteerd met  een van de redenen van mijn weerstand nl het aangaan van het contact met hoog gevoelige mensen die van alles ervaren wat ik (nog?) niet ervaar.  Doordat ik op dat moment tegelijkertijd kon voelen dat mijn commitment voorop stond en de weerstand meer op de achtergrond opkwam,  kon ik zowel fysiek als mentaal aanwezig blijven. Mijn angst onder ogen ziend en voelend, terwijl de tranen in stilte over mijn wangen liepen. ervaarde ik dat mijn systeem enigszins ‘op slot’ ging naar de andere aanwezigen.

In alle openheid en eenheid samenwerken met het team

De eerste week heb ik allerlei klusjes gedaan in de tuin en in de schoonmaak terwijl ik verbleef in de groepsaccommodatie Happiness.  De verkramping  verschoof enigszins naar de achtergrond, maar ik kon voelen dat deze nog steeds aanwezig was. Een mooie oefening omdat mijn ‘opdracht’ de eerste week was om op te gaan in de natuur en te ervaren dat ik hiermee Een ben.  Het was alsof mijn systeem aan het ‘balanceren’ was  en ik werd die week nog meerdere malen geconfronteerd met diverse angsten, patronen en schaduwkanten , zeker in de omgang met de mede participanten die mij hierin behoorlijk ‘spiegelden’ alleen al door zichzelf te zijn.

Ik vroeg om hulp als dat nodig was zodat ik niet onzeker bleef en in mijn hoofd ging

Ik werd vervolgens ingeschakeld op kantoor en na een dag hier gewerkt te hebben drong ineens het besef door dat ik al de hele dag in alle openheid en eenheid had gewerkt: het werk ging moeiteloos’, ik dacht niet meer na over mijn (voor mij ineens soepel verlopende) omgang met de anderen; ik was open en sprak anderen aan of vroeg om hulp als dat nodig was zodat ik niet onzeker bleef en in mijn hoofd zat; ik overzag het grotere geheel, maar ook de details….

Vanaf dat moment heb ik mij als een ‘vis in het water’ van deze nieuwetijds organisatie gevoeld

Dit kende ik al, deze manier van werken! De regels die ik vanuit mijn ik eerst meer  als een ‘harnas’ had ervaren hoefden niet meer uitgelegd te worden. Ze waren ineens zo vanzelfsprekend voor mij. Ik besefte dat dit ontstond doordat ik me één ging voelen met de organisatie waardoor mijn voorbehoud veranderde in wij-gevoel. Het daaruit voortvloeiende verantwoordelijkheidsgevoel ervaarde ik als heel prettig
Wat heerlijk om met anderen vanuit dit Wij-gevoel te werken.

Zoals elkaar zonodig aan kunnen spreken in het bijzijn van iedereen omdat er niemand iets persoonlijk ‘fout’ heeft gedaan. Ineens was ik me bewust hoe vanzelfsprekend een lerende organisatie voor mij is, bestaande- en gevormd door mensen die fouten niet persoonlijk nemen maar samen zoeken hoe de ervaren drempels voortaan te voorkomen zijn en welke oplossingen hiervoor te vinden zijn. Ik snap nu ook beter dat er regels nodig zijn voor diegenen die nog niet van ik naar wij kunnen meebewegen en in het hoofd, het probleem of de emotie blijven zitten zonder te overleggen met het team.

Volgend jaar al aangemeld!

Aan het einde van de afgesproken 3 weken participeren heb ik nog een week ‘bijgetekend’ en ook voor volgend jaar heb ik me alweer aangemeld als meewerkend participant omdat het vanuit mij en de organisatie zo goed is bevallen op werkgebied zowel als bij het samen steunen van de éénheidssfeer. 

 


Wat heeft het me alles bij elkaar ‘gebracht’?

Bovenal dat het pad van zelfrealisatie, het leven vanuit het ware zelf, voor mij meer ‘handen en voeten’, oftewel praktische betekenis heeft gekregen.  En het besef dat het zelfrealisatiepad voor iedereen anders verloopt. En dat vergelijken dus geen zin heeft. (en dit ‘weten’ heeft zich meer verdiept en is nu onderdeel van mijn systeem geworden).

Thuis en op mijn werk verder met het geleerde

Deze ervaring vraagt van mij om een ‘vertaalslag’:  om vanuit mijn ware Zelf en eenheidsbewustzijn nog meer te  bieden aan anderen, zowel naar nog niet zo bewuste mensen alsook hoog gevoelige mensen op het terrein van relaties, werk, praktijk, opvoeding, kijk op- en deelname aan allerlei maatschappelijke ontwikkelingen……

Dat een nieuwetijdsorganisatie mij ‘past als een jas’ is buiten kijf!

Ik ga de ervaring aan wat dit betekent voor de rol en functie die ik heb in mijn huidige baan als coach/leerlingbegeleider binnen het onderwijs c.q.  een MBO organisatie.

Niet alleen Bliss, rust, stilte

Tijdens mijn participatie besefte ik op een nog dieper niveau dat zelfrealisatie niet (alleen) de ‘bliss’, rust of stilte is of het genieten- en uitdragen van al die mooie vermogens. Het is vooral een prachtig proces dat veel bewust-Zijn, aanwezigheid, gewaar-zijn, eerlijkheid naar jezelf, herkennen-erkennen- (toe-)laten etc ….vraagt en de kracht, moed, het doorzettingsvermogen en vooral niet te vergeten innerlijke/kristallijnen zachtheid om elke keer weer verder te gaan.

Eenheid, wij-gevoel, dankbaarheid

Bedankt fijne, dragende, energie van de krachtplaats en iedereen die in deze weken aanwezig is geweest op het Elohim, zowel het  vaste team als participanten alsook diverse camping gasten en natuurlijk de diverse natuurspirits!

Dankzij jullie is er hier nog meer helderheid en eenheidsbewustzijn.
Juul van de Lelie


Hier meer info voor wie ook belangstelling heeft om mee te werken

 

Auteursrechten
De auteursrechten op deze tekst zijn voorbehouden.

Volg ons op:

Facebook Youtube
Twitter Linkedin