De oude en de nieuwe aarde matrix in onszelf

We komen steeds vaker in levensomstandigheden waarin we ons verbonden en vervolgens weer alleen voelen.

Steeds vaker moeten we kiezen voor ons gevoel, steeds vaker afhouden, nee zeggen. Wat blijft er dan nog over? Radeloos, hopeloos. Wat doen we fout? Het kan toch niet dat we alles en iedereen los moeten laten en kwijt moeten raken, omdat ons gevoel zegt dat het niet op alle lagen klopt? We kunnen onze verantwoording voor werk, partner, kinderen en vrienden niet meer op de oude wijze volbrengen. Niet meer over de subtiel innerlijke stem heen op de oude wijze doorgaan. Niet meer weg bij onszelf. Hoe kunnen we het uitleggen, met wie het er over te hebben, immers niemand zal het kunnen begrijpen. En allemaal hebben ze zo hun welgemeende raad. Het voelt vreselijk alleen. In de kou met onszelf, bij onszelf. We voelen het licht, de liefde, de vreugde even helemaal niet.

Het is goed je te realiseren dat je dat laatste wel in je draagt en zelfs in de donkerte het nog in de verte kunt ervaren. Dat was vroeger niet. Toen was je helemaal ondergedompeld in verdriet of zorg. Was er niets anders en was je je licht kwijt.

Zelfrealisatie, de God-Godin zijn, in Waarheid Leven, dat is een weg alleen ook al ben je met anderen. Een weg die alleen jij kan gaan, die vooral in het begin onoverkomelijk lijkt, totdat je hem werkelijk gaat. Een weg waarin je ten diepste zult ervaren dat alles er al is. Dat niemand en niets je hoeft te steunen, te begrijpen of je lief te hebben. Dat je zonder kunt omdat je Liefde, blijheid en licht, bent. Als je je nergens en aan niemand meer hoeft vast te houden, dan is Liefde, God, Al dat Is, overal.

Alle steun en houvast aan anderen, aan zekerheden, aan hoe je zorgde en werkte, vriendelijk was op de oude wijze voor anderen, alles waarin je jezelf herkende, mee identificeerde mag los. Daarom lijkt het een gemis, een gaan zonder uitweg of licht, zelfs een crisisgevoel. En toch is het de mooiste weg. Het is de weg van het Christuskind, het pad van de Sjamaan. Zelfrealisatie. Van jou en je Universele Ware Zelf. Niets anders. Niemand er tussen.

Zorg dat je niet gegrepen wordt door het alleenzijn en het crisisgevoel, je er niet teveel gedachten aan wijdt, maar het er gewoon laat zijn. Dat je je behoefte aan kameraadschap om je heen of afleiding te vinden in werk of wat dan ook, niet op de oude wijze opvult. Want dan ben je er van af. Van het mooiste dat zich in je voltrekt. De voltooing. Het geeft niets als je nu gewoon nog niet altijd sterk genoeg om het leven van je Goddelijke Vonk, je Geest en ware Natuur, te Leven en je alleen daardoor en door niets en niemand anders, te laten leiden en opvullen. Alleen na het volledig indalen van je Vonk kan je Liefde en Kracht er tegelijkertijd zijn, kun je een brug naar Vrijheid voor velen betekenen en Liefde belichamen. Kan elke relatie heel, onafhankelijke en vrij zijn in ultieme verbondenheid.

Enkele dagen weg van je eigen thuis-werk-matrix, aanwezig in de energie van de Elohim krachtplaats, de nieuwe tijdsmatrix, kan je helpen! 

En als het nu te zwaar is, erken dat dan, ga niet bij de pakken neer zitten. Verwijt anderen en jezelf niet. Laat je helpen, kom naar satsang of trek je zelf weer overeind. Er komt wel weer een nieuwe kans. Je systeem heeft het begrepen, wil en kan niet meer terug. Eens is het sterk genoeg.

Blijheid, gemak, paradijs, vreugde

In het begin zijn er haast onmogelijke keuze-situaties. Kies je voor je persoonlijk en hoger zelf, of ga je rechtstreeks en met kracht voor je hoogste Waarheid, die van je Goddelijke Vonk? Als even later je innerlijk kind, persoonlijk- en hoger zelf dan ten dienste zijn gekomen van de steeds krachtiger indalende Vonk, dan gaat alles stromen, dan komt er blijheid en gemak. Alles wat vroeger zo zwaar was wordt lichtvoetig. Nieuwe ontmoetingen. Universele, warme mensen om je heen, werkelijke vrienden zonder "needings" die dezelfde weg lopen. Mogelijk dezelfde opdracht hebben. Werk wordt als hobby en vervult vanuit een dienstbaar hart. Mensen, werk en situaties welke niet meer resoneren kun je nu pas achter je laten zonder iets uit de weg te gaan. Je voelt het verschil. Je kiest als vanzelf voor werken in dienstbaarheid, voor de stroom van resonantie en dus van gemak. En dan komt BLIJHEID,  VREUGDE, dan laat karma en alle oude programmatie los, ben je vrij, onthecht en nieuw. Nieuw als de nieuwe aardemens. De kosmische mens met vleugels. Je hebt de slang en de draak bedwongen. De nieuwe aardemens staat daar!

Wil je inzicht, wil je praten, een telefonisch of live consult; tel 0597 ...

Blijven we verbonden met de Spirits, gemak, plezier en ons fysieke

Houden we het voor onmogelijk het werk van onze ziel te doen en toch genoeg te verdienen? Dan spreekt de oude aarde matrix nog te veel in onze cellen en genen. Dan springen we ondanks ons bewuste zieleleven nog steeds in de leegte, gaten van anderen en het oude programma. We zien waar hulp nodig is en ons hart is al aan de gang. Maar wie in ons doet dat? Ons persoonlijk zelf, onze ziel of Goddelijke Vonk? Zoeken we bevestiging, liefde bij de ander? Zijn er delen van onszelf waar we ons te weinig om bekommerden? Moet dat de vriend(in) doen?  

Blijven we verbonden met de Spirits, gemak, plezier en ons fysieke? Zorgen we in liefde en verantwoording voor alle delen van onszelf als we met anderen zijn? Is het goed voor onze gezondheid? Voor het innnerlijk kind, gemak en plezier? Doen we het met liefde? Anders zullen stemmetjes die iets niet willen, waarvoor het niet meer klopt, die niet op hun plek zijn, steeds sterker worden. Voedt het ons geestelijk en financiël? Kunnen we die delen meenemen naar anderen zonder in onzkerheid, verzet af afgescheidenheid te hoeven gaan?

We zijn geneigd de schuld buiten onszelf te leggen, het werk, de anderen zijn niet in overeenstemming met onze ziel of een ander deel van onszelf en we keren ons er van af. Terwijl het proces in onszelf zit. Wij trekken daardoor de ander en de situatie aan. Juist daar en met wie het moeilijk is, liggen onze kansen. Laten we onderzoeken wat we onbewust ophalen bij de ander, in de situatie, wat onze eigen behoefte-valkuil is. Die moeten we transformeren om van alleen zijn Al-Een zijn te maken. Daar kunnen we op nieuwe wijze, met de eenheid van onze delen, met onze God-Godin, oefenen aanwezig te blijven en indien nodig nee te zeggen vanuit een vredig, niet afwijzend hart. Als we het daar kunnen waar het moeilijk is, kunnen we het overal. Pas nadat we liefde in onszelf verworven hebben voor al onze delen, zullen we weten of het echt tijd is los te laten in relatie of baan.

Universele verlichting met of zonder de persoonlijke Parel van Essentie

Voor universele verlichting is het meenemen van innerlijk kind, seksualiteit, overvloed en het fysieke helemaal niet interessant. Ben je misschien weggegaan van je blokkades op deze gebieden  zonder dat ze getransformeerd zijn. Maar als je bedoeld bent, als Pillar of Light, ook de persoonlijke Parel van Essentie te belichamen, dan worden ook je DNA, je genen en het diep onbewuste gezuiverd. Gaat de zuiveringsweg dieper door je onderste chakra’s, om uiteindelijk je body-mind een nog groter gereedschap te laten zijn als handen en voeten van het universum en je Goddelijke Vonk. Een ontwaakte Pillar of Light heeft alle chakra’s stralend als een grote zuil van licht. Het aureool van heilige plaatsjes duidt op de stralende energie die dan uit de kruin zichtbaar is.

Nu ook de aarde een shift maakt, zijn er daarom Pillars geïncarneerd die kozen voor deze Volledige multidimensionale weg van verlichting.

Voor meer artikelen over verlichting en zelfrealisatie van Joke zie www.elohim-centre.org/menu

Eindelijk verlicht en dan overlijden aan een dodelijke ziekte?

In zelfrealisatie zonder verlichting, zal schaduw van de voorouders en genen nog transformeren omdat ons "ik"er vanaf wil. Gezondheid, scheppings- en magnetische krachten zullen door zuivering toenemen en indalen bij de Pillars of Light, wanneer "Al dat Is" of het Goddelijk licht, ook in het lichaam en het innnerlijk kind kan bestaan.

Verlicht worden in een ongezond lichaam, met weinig materiele mogelijkheden en scheppingskracht, zet veel minder zoden aan de dijk voor het wereldwijde ascensionproces. We zijn dan meestal geen magnetische en geïnspireerde persoonlijkheid waar doorheen het universum werkzaam kan zijn. Aanstaande Pillars of Light hebben, naast verlichting, dit doel meegenomen bij hun incarnatie.

Naast de volheid, liefde en vrede in onszelf, kan er diepe leegte ontstaan die we op de oude aardemanier willen wegwerken, wegeten, slapen, drinken, dansen of blowen. We willen afleiding, liefde, aandacht, erkenning of seks. We zoeken elkaar op, sms-en, hopen de volheid bij elkaar te vinden. Lange tijd doorzagen we ons eigen vluchtspel en hulpverleningsspel maar konden het niet laten. De oude aardematrix was te sterk in ons.

Ten slotte wordt de innerlijke stem steeds duidelijker het in onszelf te zoeken en niet bij elkaar. Of door ons af te wenden van Spirit en innerlijk kind waardoor we vanuit het ik-harnas, hoe spiritueel en bewust dan ook, door kunnen gaan. We leren leegte gewoon te ervaren en te laten zijn. Het wordt op een gegeven moment beter die te voelen, ook al gaat ie steeds dieper, dan de alsmaar korter durende tevredenheid van de afleiding. Werk, slapen, ziekte, roken, hij of zij, voldoen niet langer meer. We weten dat we onszelf moeten opvullen. Heel bewust onthechten we van onze buitenwereld of narcistische inslag en overschrijven we het oude opvul-leegte-programma. We worden maatjes met de leegte in ons welke steeds nieuwe manieren bedenkt om terug te komen. We doen er niets meer mee en het leeft zich uit. We weten dat Volheid straks weer terug is, net als de zon. We kennen het ritme zo langzamerhand wel en hechten er geen waarde meer aan. We gaan ons eigen binnenpad tussen de wereld van dualiteit en eenheid. De oude aardematrix en de nieuwe.

Uiteindelijk zal leegte er niet meer zijn zonder dat ook Volheid er is. Vol en ledig tegelijk.

Afgestudeerden die zich verdiepen willen in zelfrealisatie en het Pillar of Light-pad, of meer vakervaring willen opdoen kunnen ons mailen.

Niet veilig genoeg zijn om in verbondenheid te leven

In Volheid zijn we open, ruim en liefde. Diegene die zover gekomen zijn maar nog niet veilig genoeg zijn om in verbondenheid te leven, zullen een drang voelen naar buiten te gaan om op nieuwe wijze open in contacten te zijn. Inclusief onveiligheid en beschadiging, inclusief alles wat pijn doet, gevoelig en bang is in onszelf. We zullen ons steeds meer open zetten, steeds vaker een fantastisch diepgang van Wezen tot Wezen, van innerlijk kind tot innerlijk kind ervaren in het samenzijn met iemand anders omdat alle delen van onszelf nu beschikbaar zijn en meedoen. Ons universele Wezen, ziel, hart, innerlijk kind en ons lichaam. Alles wisselt uit en spreekt met elkaar, ontvangt, geeft en vooral is het open.

Terughoudendheid in daden, spontaniteit, voelen en spreken, moet zich eerst oplossen alvorens Volheid ook daar zijn Leven kan leven.

Deze tekst mag worden overgenomen mits volledig en met de volgende bronvermelding: Joke ElZiam Nootebos, www.elohim-centre.org, tel 0597 541539