Een les van Gene Zijde Het volgende speelt zich af in een tijdsbestek van ongeveer 5 dagen, kort geleden. Ik was op het punt aangekomen in mijn leven dat ik eindelijk duidelijk kreeg hoe ik mij kon verlossen van een hele wezenlijke blokkade. Dit niet opgeloste stuk in mij maakte dat ik toch niet helemaal vanuit mijn hart kon leven, dat ik toch nog regelmatig somber was en geen intense vreugde kon voelen. Lang had ik gezocht naar het hoe of wat van deze blokkade en op een klankschaal dag kwam het inzicht. Het was mijn schaduw die ik niet ‘wilde’ belichten en de klankschalen baanden de weg naar die diepte. Ik besloot om wat individuele klankschaal sessies te gaan doen. Ik denk zo’n twee dagen voor de klankschaal dag had ik thuis wel een heel bijzondere ontmoeting. Na het lezen van een autobiografie van iemand die ik zeer bewonderde en die inmiddels was overleden zocht de geest van deze persoon contact met mij. Een overweldigend warmte en liefde overstroomde mij. Zijn opdracht was om mij met liefde te omhullen en via mij zijn opdracht op aarde te vervullen. Daar zat ik als nuchtere Groninger. Totaal niet bekend met deze materie. Ik wist dus even niet wat me over kwam, dacht dat ik gek geworden was. De liefde die hij me zond gaf me het gevoel verlicht te zijn, het was zo prachtig. Maar ondanks dit gevoel was er ergens iets in mij dat zeer alert was op tekenen van bedrog. Ik kon me niet 100% overgeven. Mijn ego voelde zich enorm gestreeld als ‘uitverkorene’ maar het gevoel bleef ‘klopt dit wel?’. 
Wat mij vanaf het begin wantrouwig maakte was dat hij weigerde om zich te laten zien. Toen ik hem vragen begon te stellen, bleef hij aanvankelijk liefdevol en geduldig. Maar toen ik hem begon te wijzen op tegenstrijdigheden kwam het venijn om de hoek kijken. ‘Je moet me geloven, je mag niet alles weten’, en als ik dan door bleef vragen dan kon hij echt kwetsend worden. Hij verweet me geen vertrouwen te kunnen hebben. Dat ik naar die klankschaal therapeut wilde kwam omdat ik hem niet vertrouwde en een Tarot kaart trekken was ook een motie van wantrouwen.
Op het laatst toen hij begon te merken dat ik af ging haken begon hij ook echt te schelden ‘lelijke heks’ bijvoorbeeld, en probeerde hij me op allerlei manieren boos te krijgen, wat niet lukte. Toen maakte ik hem duidelijk dat ik het contact wilde beëindigen omdat hij onmogelijk degene kon zijn die voordeed te zijn. De dingen die hij zei, het machtsspel, de manipulatie, het was voor mij duidelijk dat ik contact had met iemand uit de lagere sferen. Hij legde zich er vrij snel bij neer. ‘Maar jij bent toch wel een aardige oplichter’ dat waren zo ongeveer zijn laatste woorden. Ik heb hem veel liefde en alle goeds gewenst.
Gefascineerd, verbijsterd, verbaasd, verwonderd was ik. Maar wat moest ik hiermee?? Na ongeveer een dag begreep ik hoe dankbaar ik deze oplichter moest zijn voor deze fantastische les. Deze wolf in schaapskleren had me laten voelen wat echte liefde is, hoe het is als je hart helemaal geopend is. Hij kwam als mijn schaduw voorbij: wantrouwen, boosheid, manipulatie: tijd om het in mezelf te belichten en te integreren. Joke Nootebos/Elziam Deze tekst mag worden overgenomen mits in zijn geheel geplaatst en met de volgende bronvermelding: Joke ElZiam Nootebos, www.elohim-centre.org, Tel: 0597-541539
| 
